Dit is Alex. Hij is 24 jaar oud en erg creatief. In het dagelijks leven is bij voornamelijk bed en rolstoel gebonden door zijn chronisch ziek zijn, maar dat houd hem niet tegen om sociale contacten te onderhouden. Alex is veel actief op sociale media en heeft een fijne kring met mensen om zich heen waaronder zijn verloofde Jarro. Alex is een biseksuele transman en is momenteel ook samen met een transman.
‘Ik ben momenteel al twee jaar gelukkig samen met mijn verloofde Jarro, die toevallig ook een transman is.’
Hoe kam je erachter dat je transgender bent?
‘Ik ben eerst uit de kast gekomen als biseksueel en op een gegeven moment kwam een klasgenoot van mij uit de kast als transgender en daar herkende ik mezelf wel in en toen ben ik dat meer gaan onderzoeken en besefte ik dat dat is wat ik ben.’ Verteld Alex. Hij vond het wel belangrijk om zich echt goed te verdiepen. Daarom heeft hij veel onderzoek gedaan naar mensen die spijt hadden van hun transitie.
Hoe zichtbaar is jouw geaardheid in je dagelijks leven?
‘Ik denk niet super zichtbaar, want ik presenteer me gewoon als een man dus mensen zullen niet snel aan me zien dat ik transgender ben. Als ze al iets merken is het waarschijnlijk vanwege mijn chronisch ziek zijn.’ Verteld Alex. Het gene dat mensen aan hem merken is meestal alleen dat hij in een rolstoel zit. Op dat gebied baalt Alex er wel van dat hij regelmatig te maken heeft met uitsluiting. Nederland is veel minder rolstoelvriendelijk dan dat je denkt. Veel flats, winkels en andere plekken hebben geen rolstoel ingang of andere toegankelijkheden voor mensen in een rolstoel.
Wat betekent het voor jou om volledig jezelf te kunnen zijn?
‘Ik denk zoveel mogelijk discomfort weghalen, zodat ik zo fijn mogelijk kan leven. Dit houd ook in dat mijn transitie goed verloopt en dat ik kan uitbreiden wie ik ben.’ Zegt Alex. Wat hij belangrijk vind is dat hij zichzelf kan zijn. Daarbij hoor natuurlijk ook dat hij in zijn waarden gelaten wordt. ‘Voor mij zit het er ‘m ook in dat ik in mijn comfort zit zonder daarvoor beoordeeld te worden.’ Alex zijn medische materialen worden vaak als vies of raar gezien terwijl het eigenlijk heel normaal is. Daarom wenst Alex ook dat mensen dingen zoals zijn hevelzak meer kunnen gaan accepteren en het als iets normaals kunnen gaan zien.
Voel je je nu volledig geaccepteerd?
‘Ja nu wel. Ik heb fijne mensen om mij heen en ik omring mij met mensen die mij volledig accepteren, dus ja.’ Verteld Alex. Maar dit is wel eens anders geweest. Alex vertelde mij dat hij een tijdje bij een dagbesteding heeft gezeten waar hij het eerst prima naar zijn zin had, maar na een tijdje kwamen ze erachter dat hij transgender is en toen veranderde dat. ‘Mensen keken echt naar me alsof ik gestoord was. Er werd veel op een negatieve manier over me gepraat.’ Er werden opmerkingen gemaakt zoals: ‘Ze zouden je voor gek moeten verklaren.’ Deze opmerkingen raakte Alex, maar hij heeft altijd de instelling gehad dat het niet aan hem lag. ‘Deze mensen hebben gewoon zelf iets meegemaakt en dat reageren ze nu op mij af.’ Alex stopte uiteindelijk met deze dagbesteding.
Hoe ga je om met die uitsluiting?
‘Ik nu eigenlijk bijna geen last meer van die uitsluiting, maar ik denk ook dat ik er gewoon blind voor ben geworden.’ Zegt Alex. De opmerkingen zullen nog wel regelmatig gemaakt worden en de vieze blikken zullen echt niet verdwenen zijn, maar Alex is het nu wel gewend. Hij trekt zich er niks meer van aan en hoort of ziet ze negen van de tien keer zelf niet eens meer. Wat natuurlijk nooit mensen het recht geeft om een opmerking te maken of een vieze blik te geven.
‘Eerst kon ik wel echt boos worden en van mezelf af bijten. Dan ging ik de discussie met ze aan en soms werd ik wel echt boos, maar die energie steek ik er niet meer in.’
Wat vind je ervan dat er in Nederland zoveel uitsluiting is op basis van geaardheid?
‘Ik vind het natuurlijk niet oké, maar ik denk dat er altijd uitsluiting zal zijn helaas.’ Alex hoopt dat we leren meer met elkaar in gesprek te gaan. Hij denkt dat er in Nederland nog veel kennis ontbreekt over deze uitsluiting. Mensen zijn zich er niet bewust van. Onwetendheid is volgens Alex de grootste oorzaak van de uitsluiting in ons land. ‘Je kunt niet van iedereen begrip krijgen, maar we kunnen wel gewoon leren dat we normaal met elkaar omgaan.’ Zegt Alex. Hij vind dat we onze kinderen ook moeten opvoeden met meer kennis en begrip, want als je bent opgevoed met een afkeer van de LHBTI community dan zul je dat voor altijd hebben. En daar moeten we volgens hem vanaf.
Wat is jouw boodschap aan de mensen die doen aan uitsluiting op basis van geaardheid of genderidentiteit?
‘Kindly f*ck off.’ Zegt Alex. Je beseft je niet wat je woorden of blikken met mensen kunnen doen. Daarom is het gewoon heel belangrijk om je woorden en vieze blikken voor je te houden, want je weet niet wat het met iemand doet. Hij snapt dat niet iedereen hetzelfde gestemd is en dat hoeft ook niet. Alex is het ook niet met iedereen eens en is ook niet met iedereen vrienden. Acceptatie en respect is het gene dat belangrijk is.
‘Je hoeft me niet te begrijpen of te mogen, maar je kan me wel met respect behandelen.’